Scheiding

Niet elke relatie blijft duren

Op het moment dat we die ene ontmoeten en samen als koppel aan de reis beginnen, hopen we dat het voor altijd zal zijn.

We stellen ons een harmonieus gezinsleven voor, vol liefde en met zo weinig mogelijk tegenslagen. Samen een gezin stichten. Samen de wereld zien. Samen oud worden.

Het zijn mooie streefdoelen maar het adagium ‘nu en tot de dood ons scheidt’ is vandaag niet meer zo vanzelfsprekend als een paar generaties geleden. Het huwelijk, het gezinsleven alleen zijn niet meer zaligmakend.

We durven vandaag meer dan ooit ons eigen geluk na te streven. Waar scheiden vroeger taboe was, hoort het vandaag bij de dagelijkse gang van zaken. Sommige relaties slagen, andere helaas niet.

Scheiden doet pijn

Scheiden is in zekere zin een egoïstische daad: ‘ik wil dit niet meer’, ‘ik kan zo niet verder’, ‘ik blijf niet bij je alleen maar voor de kinderen’. Een scheiding gooit ons terug op onszelf, de verbinding met de partner wordt verbroken.

De confrontatie met de andere kan weerstand oproepen: ‘ik wil niet meer met je praten’, ‘ik wil nu aan mezelf denken’, ‘wat jij wilt kan met niets meer schelen’. Het is allesbehalve gemakkelijk om op zo’n moment uit dat egoïstisch denkkader te stappen en je open te stellen naar de andere. Dat maakt je kwetsbaar terwijl je net nu voor jezelf en je eigen geluk wilt vechten.

Toch is blijven praten met elkaar, hoe moeilijk en pijnlijk ook, zo ontzettend belangrijk wanneer je beslist om te scheiden. Om niet als vechtende kemphanen tegenover elkaar te staan. Om niet nóg meer te verliezen. Om samen tot een gezamenlijk gedragen overeenkomst te komen. Om samen ouders te blijven. Om niet te blijven hangen in gevoelens van wrok en haat. Om verder te kunnen gaan. Om een nieuw begin te maken.

 

Meer informatie over:

bemiddeling bij scheiding

coaching bij scheiding