Co-ouderschap

Verblijfsco-ouderschap

Verblijfsco-ouderschap is de officiële term voor wat algemeen aangeduid wordt met co-ouderschap. De kinderen verblijven afwisselend bij de beide ouders, anders dan in de oude klassieke regeling waarbij ze één weekend per twee weken bij de ene ouder verblijven en de rest van de tijd bij de andere ouder.

Co-ouderschap kan een week/week regeling inhouden. Maar beter nog is het op maat van de kinderen te werken. 

Daarbij kan je rekening houden met de één of meer van de volgende aspecten:

    • de leeftijd van de kinderen
    • de wensen en verwachtingen van de kinderen
    • de afstand tussen de woonplaatsen van beide ouders
    • de praktische organisatie van het dagelijkse leven van de kinderen (hobby, school, ...)
    • de wensen van de ouders
    • de omgangsregeling die een eventuele nieuwe partner voor zijn/haar kinderen aanhoudt
    • ...

Een verblijfsregeling is een essentieel onderdeel van elk ouderschapsplan. Een bilocatieregeling die op maat van het kind gemaakt is, moet ook meegroeien met het kind.  

Een mooi voorbeeld is het verhaal van Annelies:

Annelies was 6 jaar op het moment dat haar ouders besloten om hun relatie te beëindigen. Op die leeftijd vinden kinderen het nog erg moeilijk hun ouders een hele week te missen. Daarom hebben haar ouders toen gekozen om een regeling op te maken waarbij Annelies haar mama of papa nooit langer dan vier dagen moest missen.  Gelukkig had Annelies ouders die daar toen rekening mee hielden.

Tegen de tijd dat Annelies aan het einde van de lagere school gekomen was en 12 jaar werd, voelde ze zich niet meer goed in haar vel en begon eigenaardig gedrag te vertonen.  Zowel mama als papa hebben dan met haar gepraat en ze zijn er op die manier achter gekomen dat Annelies het niet meer leuk vond dat ze zo vaak van huis moest wisselen. Gelukkig werkten haar ouders samen een klassieke week/week regeling uit waarbij Annelies zich een stuk beter voelde.

Na haar 16de verjaardag wilde Annelies niet meer telkens met haar boeken moeten sleuren van het ene naar het andere adres.  Ze wilde graag een echte eigen plek waar ze kon afspreken met vriendinnen en wilde dus liever op 1 adres blijven wonen: ze wilde graag één plek waar ze thuis was, en niet meer constant verhuizen. 

Haar ouders luisterden naar de verzuchtingen van Annelies. Haar mama en papa beslisten samen dat Annelies bij haar moeder zou kunnen wonen, en dat ze elke week één avond bij haar vader zou gaan slapen.  Ook brengt ze om het weekend van vrijdagmorgen tot maandagavond bij haar vader door.  Als Annelies graag wat meer bij papa zou zijn, mocht ze hem altijd bellen om even langs te komen.

Binnenkort wordt Annelies 18 jaar en gaat studeren.  Ze wil liever niet op kot, maar wel eens een wat langere periode bij haar vader doorbrengen. Een mogelijke regeling voor Annelies zou kunnen zijn dat ze bij haar vader zal wonen en ingeschreven zijn, en dat het op regelmatige basis bij de moeder blijft overnachten.  Maar dat zal de toekomst nog uitwijzen.  Nu ze zelf al 18 is, mag ze in overleg met haar moeder en vader zelf mee de regeling uitwerken.

Evaluatie is nodig

Je kan er bewust voor kiezen ook voor jouw kind een regeling op maat te maken die meegroeit en flexibel is naar de toekomst !

In dit voorbeeld moet je als ouders blijven overleggen, rekening houden met de leeftijd en de verzuchtingen van je kind, en flexibel genoeg zijn om regelmatig een nieuwe omgangsregeling te integreren in je eigen leven. Maar je bereikt ermee dat je kind met beide ouders een goede band heeft, en op een rustige manier volwassen kan worden.

 

Meer informatie over:

Bestaande overeenkomst aanpassen

Bemiddeling bij aanpassen van overeenkomst